هلیون

«لغت نامه دهخدا»

[هَ] (اِ) مارچوبه. (یادداشت مؤلف). گیاهی است که آن را مارچوبه و مارگیا خوانند. برگ آن مانند برگ رازیانه باشد. طبیخ آن را به خورد سگ دهند سگ را بکشد. در غیاث و صراح «هلیو» (به کسر اول) نوشته. (برهان). نام رومی مارچوبه است. دانه ای دارد که لون آن سیاه و بر آن نقطه های زرد باشد. (از ترجمهء صیدنه). به پارسی مارچوبه گویند. (ذخیرهء خوارزمشاهی). اسفیراج. (یادداشت مؤلف).