هم آهنگی

«لغت نامه دهخدا»

[هَ هَ] (حامص مرکب)هم قصدی. همراهی. موافقت. (یادداشت مؤلف) :
در آن پرده که شیرین ساختی ساز
هم آهنگیش کردی شه به آواز.نظامی.
رجوع به هم آهنگ شود.