«لغت نامه دهخدا»
[هُ کُ] (نف مرکب) آنکه دشمن بزرگان و بلندطبعان بود. کشندهء طبایع عالی. دشمن مردم دانا و هشیار : همای کش تر از این کرکسان جیفه نهاد ندیده ام که ز عنقا کنند طعم عقاب.خاقانی.