همایی

«لغت نامه دهخدا»

[هُ] (اِخ) معلوم نیست که مولدش کجاست. اکثر عمر خود را در عراق گذراند. یک بار به خراسان سفر کرد. مردی کم سخن بود و این مطلع از اوست:
جانا منم ز دست فراق تو مرده ای
خون در تنم نمانده چو نار فشرده ای.
(از مجالس النفائس امیر علیشیر نوایی ص120 از ترجمهء فارسی).
وی از معاصران نوایی و از شعرای قرن نهم هجری بوده است.