«لغت نامه دهخدا»
[اَ حُرْ رو نی یَ] (ع اِ مرکب) (ال ...) سهروردی در رساله فی اعتقاد الحکماء در بحث ارباب ریاضت گوید: فیحصل لهم انوار روحانیه حتی یصیر ذلک ملکهً و یصیر سکینهً. فیظهر لهم امور غیبیه و یتصل بها النفس اتصا روحانیاً. و یسری ذلک علی المتخیله علی ما یلیق بحال المتخیله، و یری الحس المشترک. فیرون الاشباح الروحانیه علی احسن ما یتصور من الصور، و یسمعون منه الکلام العذب، و یستفیدون منه العلوم. (حکمه الاشراق چ هنری کربین ص 271).