هم دوش

«لغت نامه دهخدا»

[هَ] (ص مرکب) کفو. هم تراز. برابر در مقام. (یادداشت مؤلف). || دو تن را گویند که همراه و دوش به دوش در راهی یا در پی کاری روند.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر