همزبانی

«لغت نامه دهخدا»

[هَ زَ] (حامص مرکب) همدردی. زبان یکدیگر را فهمیدن :
پس زبان محرمی خود دیگر است
همدلی از همزبانی بهتر است.مولوی.
همزبانی خویشی و پیوندی است
مرد با نامحرمان چون بندی است.مولوی.