هم قفس

«لغت نامه دهخدا»

[هَ قَ فَ] (ص مرکب) مرغ که با مرغ دیگر در یک قفس باشد :
نه عجب گر فرورود نفسش
عندلیبی، غراب هم قفسش.سعدی.
سعدی نفس شمردن دانا به وقت نزع
خوشتر ز زندگانی با غیر هم قفس.سعدی.