هم کیسه

«لغت نامه دهخدا»

[هَ سَ / سِ] (ص مرکب)جمع المال. دو تن که در مال، یکدیگر را شریک دانند :
یار هم کاسه هست بسیاری
لیک هم کیسه کم بُوَد باری.سنائی.