هم نامی

«لغت نامه دهخدا»

[هَ] (حامص مرکب) هم نام بودن. نسبت دو تن که به یک نام خوانده شوند :
روز بهرام و رنگ بهرامی
شاه با هر دو کرده هم نامی.نظامی.