هم نورد

«لغت نامه دهخدا»

[هَ نَ وَ] (ص مرکب) مقابل. روبرو :
همه نیکیت باید آغاز کرد
چو با نیکنامان بوی هم نورد.فردوسی.
|| برابر. هم پایه :
دژی دید با آسمان هم نورد
نبرده کسی نام او در نبرد.نظامی.