«لغت نامه دهخدا»
[هَ] (ع ص) شترمادهء خوش رفتار. || چاه بسیارآب. || نی و نیزه، چون باد بجنباند آن را. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || ابر باران ریز. (اقرب الموارد).
