«لغت نامه دهخدا»
[هَ مَ / مِ رَ / رِ] (ص مرکب) آنکه از عهدهء هر کاری برآید یا همهء کارها به دست او باشد. مقتدر. بانفوذ. || کسی که همهء کارهای مربوط به دیگری را انجام دهد: فلان کس همه کارهء وزیر است. (یادداشت مؤلف).