«لغت نامه دهخدا»
[هَن ن / هَ] (ع اِ) شرم زن. (منتهی الارب). || یکی از اسماء سته است. || در شعر کنایه از هر اسم جنس است به معنی چیزی: هذا هنک؛ یعنی این چیز توست و به صورت هنه مؤنث آید. (اقرب الموارد).