هند

«لغت نامه دهخدا»

[هِ] (اِخ) دختر عتبه بن ربیعه بن عبدشمس بن عبدمناف. از زنان قریش و مادر معاویه بن ابی سفیان است. نیز از شاعره های عهد جاهلیت است و از زنان باتدبیر و گشاده سخن به شمار میرود. وی در فتح مکه اسلام پذیرفت و بتی را که پیش از آن می پرستید در زیر پای خرد کرد. درگذشت او به سال 14 هجری واقع شد. (از اعلام زرکلی). وی در جنگ احد حاضر بود و پس از قتل حمزه عموی پیامبر پاره ای از جگر او را به دندان گرفت و بدین سبب به هند جگرخواره یا آکله الاکباد معروف شد :
عاجزم از چنگ این هند جگرخوارم برآر
یا رسول الله مسلمانی ز کافر میخری.
نظیری.