هندوبچه

«لغت نامه دهخدا»

[هِ بَ چَ / چِ] (اِ مرکب) بچهء سیاه. بچهء هندی :
هندوبچه ای سازد از این ترک ضمیرم
زآن تا نشناسند بگرداند جلباب.خاقانی.