هندوی نه چشم

«لغت نامه دهخدا»

[هِ یِ نُهْ چَ / چِ](ترکیب وصفی، اِ مرکب) کنایه از نی سیاه نه سوراخ است :
جنبش ده ترک لرزه دار ز شادی
هندوی نه چشم را به بانگ درآورد.خاقانی.