هویزه

«لغت نامه دهخدا»

[هُ وَ / وِ زِ] (اِخ) مرکز بخش هویزه از شهرستان دشت میشان. در 40هزارگزی جنوب خاوری سوسنگرد. آب آن از شعبهء رود کرخه و محصول آن غلات و لبنیات و شغل اهالی زراعت و گله داری است. مرکز ادارات بخش مانند بخشداری، آمار، پست و تلگراف، دارائی و گمرک در این قصبه برقرار است. درمانگاهی در این محل تشکیل گردیده و مورد استفادهء سکنهء بخش است. آب مشروب بوسیلهء موتور آب کشی تأمین میشود. دارای دبستان است. از آثار قدیمی یک مسجد و بنای زیارتگاه ابراهیم خلیل و چند امام زادهء دیگر است. ساکنین از طایفهء موالی سیس و کوت هستند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج6).