هیاسه

«لغت نامه دهخدا»

[هَ سَ / سِ] (اِ) دوال. (غیاث اللغات). دوالی را گویند که بدان تنگ زین اسب را بر پشت اسب و تنگ بالای بار را بر پشت چاروا بکشند. (آنندراج) (برهان). و در عربی حیاصه بدین معنی آمده است :
پس ساخته زان دوال خودرنگ
بر اسب فلک هیاسهء تنگ.خاقانی.