هیدکور

«لغت نامه دهخدا»

[هَ دَ] (ع ص) زن بسیارگوشت. هیدکر. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || پنهان شونده جهت فریفتن. (منتهی الارب). || زن جوان شگرف اندام نیکوکرشمه. || شیر دفزک. (منتهی الارب) (اقرب الموارد). || بیت هیدکورالاساطین؛ سرای ثابت ستونها. (منتهی الارب).
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر