هیر و هر

«لغت نامه دهخدا»

[رُ هَ] (اِ صوت مرکب) آوازی که خربنده خران را دهد برای راندن :
در بار هجوشان کشم از گوش تا به دم
خواهم به چوب رانم و خواهم به هیر و هر.
سوزنی.