«لغت نامه دهخدا»
[هَ شَ] (ع ص) نرم سست. (منتهی الارب). نرم و سست و دراز از مردم. || (اِ) گیاهی است سست یا آن کنگر دشتی است که گیاهی باشد یا درختی است ریگستانی یا کوکنار. (اقرب الموارد) (آنندراج) (منتهی الارب). کنگر صحرایی است و درازی آن زیاده بر یک گز میشود و شکوفهء آن پهن بود مانند بنفشه و در میان شکوفهء آن مانند پنبه چیزی است اگر در گوش مردم رود کر گرداند. (برهان).