هیق

«لغت نامه دهخدا»

[هَ] (ع اِ) شترمرغ که برای درازی آن به این نام خوانده شده. (اقرب الموارد). شترمرغ. (منتهی الارب) (آنندراج).
- هیق ازق؛ اشترمرغ بسیارپر. (مهذب الاسماء).
|| (ص) مرد دراز سخت دراز و گویند دراز و باریک. ج، اهیاق، هیوق. (اقرب الموارد). || باریک و دراز از هر چیزی. رجوع به هیقم شود.