هیل

«لغت نامه دهخدا»

(اِ)(1) معروف است و به عربی قاقلهء صغار میگویند. (برهان). دوایی است که به هندی الایچی سفید نامند. ظاهراً این معرب هیل است که به یای مجهول باشد و به عربی قاقلهء صغار را گویند. (غیاث اللغات). هل. هیل بوا. خیربوا. (یادداشت مؤلف) (ذخیرهء خوارزمشاهی) :
فلفل و میخک و بزباز و کبابه یْ چینی
جوز بویا بود و هیل و قرنفل در کار.
بسحاق اطعمه.
(1) - Cardamome.