اشتراء

«لغت نامه دهخدا»

[اِ تِ] (ع مص) خریدن. (منتهی الارب) (تاج المصادر بیهقی) (ترجمان علامهء جرجانی ص 13) (آنندراج). مالک شدن چیزی را. (زوزنی). || فروختن. (منتهی الارب) (تاج المصادر) (ترجمان علامه ص 13) (زوزنی) (آنندراج). از اضداد است. بیع و شری. خرید و فروش. داد و ستد. || از دست دادن چیزی را و چنگل به جز آن زدن. و منه: «اشتروا الضلاله بالهدی». (قرآن 2/16) (منتهی الارب).