هیولی

«لغت نامه دهخدا»

[هَ] (معرب، اِ) ممال هیولی (هیولا) :
همیشه تا ز ره عقل بر عقول و نفوس
تقدمی نبود صورت و هیولی را.
ظهیر فاریابی.