اشرس شیبانی

«لغت نامه دهخدا»

[اَ رَ سِ شَ] (اِخ) فرزند عوف شیبانی متوفی بسال 38 ه . ق./658 م. از بزرگان و دلاوران بنی شیبان در صدر اسلام بود. وی پس از واقعهء نهروان با دویست تن از همراهان خویش در دسکره (از نواحی غربی بغداد) به مخالفت علی بن ابیطالب (ع) برخاست و آنگاه به «انبار» رفت و در آنجا کشته شد. (از اعلام زرکلی ج 1 ص 118).