اشقطیر

«لغت نامه دهخدا»

[اُ قُ طَ] (معرب، اِ) (از اسپانیولی اسکودرن(1)) نجیب زاده ای که همراه یک شوالیه بود و اِکوی (سپر) او را با خود داشت. || لقب نجیب زادگان که هنوز شوالیه نشده بودند. || لقب نجیب زادگان معمولی. || معلم سواری. || چابک سوار. (از دزی ج 1 ص 25) (لغت فرانسه بفارسی سعید نفیسی).
(1) - Escuderon.