«لغت نامه دهخدا»
[اِ] (از ع، اِ) پای بند ستور که فارسی زبانان از شکال عربی ساخته اند : خاطر آرد بس شکال اینجا ولیک بگسلد اشکال را استور نیک دست عشقش آتشی اشکال سوز هر خیالی را بروبد نور روز.مولوی. و رجوع به شِکال شود.