اشکفت

«لغت نامه دهخدا»

[اِ کُ] (مص مرخم، اِمص) شکفتن گل را گویند. (جهانگیری). شکفتن گل را گویند. شکفت و شکوفه و بشکوفه و اشکفیده و اشکوفه مأخذش از اینجاست چون واو و فا تبدیل یابند بمعنی شکفته است. (انجمن آرا). باز شدن غنچه و گل.
اینستاگرام جدول آنلاین
کانال تلگرام جدول آنلاین

موارد بیشتر