اشک میغ

«لغت نامه دهخدا»

[اَ کِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) کنایه از قطرهء باران است، چنانکه شیخ نظامی گفته :
چپ و راست ابر است و از برق تیغ
چو آرایش گلشن از اشک میغ.
(آنندراج) (فرهنگ نظام).