«لغت نامه دهخدا»
[اِ] (ع مص) تباه کردن دست کسی را: اَشَلّ یده. (منتهی الارب). شل کردن دست. (تاج المصادر بیهقی). || تباه شدن دست کسی و خشک گردیدن: اُشِلَّتْ یده (مجهولاً). (منتهی الارب).