اشلگل

«لغت نامه دهخدا»

[اِ لِ گِ] (اِخ)(1) ایلیا (1718 - 1749 م.). شاعر آلمانی که در یکی از شهرهای ساکس متولد شد. تعدادی از منظومه ها بشیوهء شعرای قدیم لاتن و یونان برشتهء نظم کشید و مدتی اشعارش بسیار شهرت داشت، ولی اکنون آثار او متروک شده است.
(1) - Schlegel.