«لغت نامه دهخدا»
[اِ] (ع مص) همهء پستان ناقه را بستن. || شتابانیدن آنرا. (منتهی الارب). شتابانیدن کسی را. (المنجد). || آبستن کردن فحل، ناقه را. آبستن گردانیدن شتر، ماده شتر را. (منتهی الارب)(1). || درنوردیدن. یقال: اشمره بالسیف؛ ادرجه. (منتهی الارب). اشمره بالسیف؛ ادرجه. (المنجد). (1) - در آنندراج: «شتر را درنوردیدن» غلط است.