«لغت نامه دهخدا»
[اِ / ـِشْ] (پسوند) ـِشن. بمعنی «اِش» یا «ـِش» علامت اسم مصدر است که در برخی از لهجه ها به آخر مفرد امر ملحق شود و اسم مصدر سازد: کنشن. گوارشن. بوشن. گوشن. گزارشن (= گزارش). جوارشن. و رجوع به اش و ش شود.