اشنانکوب

«لغت نامه دهخدا»

[اُ] (اِ مرکب) ابزاری که بدان اشنان کوبند:
چه نیمور و چه اشنانکوب بقال
چه نیمور و چه گندم کوب هراس.سوزنی.