اشوت

«لغت نامه دهخدا»

[اَشْ وَ تَ] (اِ) نام درختی است بهند که براهم را بدان تشبیه کنند. رجوع به تحقیق ماللهند ص42 س 17 و ص153 س 2 و ص272 س 18 - 35 شود.