«لغت نامه دهخدا»
[اَ بِ عِ جِ] (ترکیب وصفی، اِ مرکب) در تداول هیأت قدیم یعنی اصابعی که به معدله مقید گردند. (از کشاف اصطلاحات الفنون). و رجوع به اصابع و ظل شود.