اصحاب بدده

«لغت نامه دهخدا»

[اَ بِ بَ دَ دَ / دِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) بده بر بودا و بدده بر بوداییان اطلاق شود و بودا بمعنی کسی است که به اوج بلندی برسد و یکی از نامهای وی گوماتاست. و اصحاب بدده بر پیروان بودا اطلاق شود. رجوع به بودا و ملل و نحل شهرستانی چ مطبعهء حجازی قاهره ج1 ص 348 شود.