«لغت نامه دهخدا»
[اَ بِ عَ ءِ] (ترکیب اضافی، اِ مرکب) ارباب عمائم. معمم ها. روحانیان. طلاب علوم قدیم که لباس خاصی دارند و بجای کلاه سرپیچی سپید از پارچهء نازک بر سر گذارند و اگر سید باشند عمامهء آنان سیاه یا سبز باشد. و رجوع به عمامه شود.