اصطرخی

«لغت نامه دهخدا»

[اِ طَ] (اِخ) ابوعمر اصطرخی (شیخ...). از عرفا و شیوخ متصوفه بود. عبدالرزاق کرمانی نام وی را در رسالهء شرح احوال شاه نعمه الله ولی بدینسان آورده است: ابوعبدالله محمد بن قاسم... تمیمی فارسی او را از شیخ ابوالفتوح... و شیخ ابوالفتوح... را از شیخ حسین بازیار و او را از شیخ عبدالله خفیف(1) و او را از شیخ جعفر حذاء(2) و او را از ابوعمر اصطرخی و ابوعمر را از ابوتراب نخشبی(3) و او را از شیخ موسی... راعی و او را از... اویس قرنی... و او را از امیرالامامین الشهیدین باذن حضرت رسالت [ بود ]. (از ص297). و رجوع به اصطخری عبدالرحیم شود.
(1) - متوفی بسال 330 ه . ق. (نفحات الانس).
(2) - متوفی بسال 340 ه . ق.
(3) - متوفی بسال 245 ه . ق.