اصطرلاب مبطخ

«لغت نامه دهخدا»

[اُ طُ بِ مُ بَطْ طَ](ترکیب وصفی، اِ مرکب) و آن لونی است که مقنطراتش و منطقه البروج اندرو گرد نبوند ولکن فشرده و پهن چون خربزه و زین جهت مبطخ خوانند. (از التفهیم ص 285). و رجوع به اسطرلاب شود.