«لغت نامه دهخدا»
[اِ طَ] (اِخ) قصبهء مرکز بخش اصطهبانات شهرستان فسا. مختصات جغرافیایی آن به قرار زیر است: طول 54 درجه و 4 دقیقه و عرض 29 درجه و 9 دقیقه و ارتفاع آن از سطح دریا 1757 متر است. این قصبه در 72 هزارگزی شمال خاوری فسا و 36 هزارگزی جنوب باختری نیریز واقع و هوای آن معتدل مایل به سردسیری و آب مشروب آن از چشمه است. شغل اهالی تجارت، زراعت و باغداری است. زبان آنان فارسی و مذهب آنها تشیع است. صنایع متداول آن قالیبافی و ساختن ظروف کاشی است. این قصبه در حدود 400 باب دکان، یک دبیرستان، چهار دبستان و یک خیابان تازه ساز شمال - جنوبی دارد. از ادارات دولتی بخشداری، شهربانی، ژاندارمری، دادگاه، بهداری، فرهنگ، دارایی، ثبت و آمار، کشاورزی، پست و تلگراف و تلفون و شعبهء بانک ملی در قصبه وجود دارد. با راه اتومبیل رو به شیراز و فسا و نیریز مربوط است. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج7). قصبهء مزبور دارای چهار محله است بنامهای اهر، شیرمنجان، کازمان و میری. و در هر محله مساجد و آب انبارهای متعدد وجود دارد. رسم اهالی این است که بر هر مسجد چندین درخت گردو وقف کرده اند که در شبهای تمام سال هرکس به مسجد برود و نماز بگزارد چند دانهء گردو به وی میدهند و بهمین سبب گویند مردم اصطهبانات بسیار به نماز علاقه مندند. همچنین مسجد جامع وسیع قدیمی و دو مدرسه دارد که اکنون بی رونق میباشد. در قصبهء اصطهبانات درخت تنومندی است که ارتفاع آن چهل گز شاه و دایرهء آن 12 گز است. و رجوع به فارسنامهء ابن البلخی ص165 و 131 و فارسنامهء ناصری ج2 و نزهه القلوب حمدالله مستوفی و شیرازنامه و تاریخ آل مظفر و آثار عجم و تاریخ عصر حافظ ص99 و تاریخ مغول تألیف اقبال ص380 و تاریخ ادبیات ادوارد برون ج3 ص356 و 365 و سرزمینهای خلافت شرقی ص131 شود.