«لغت نامه دهخدا»
[اِ فَ دَ] (مص مرکب)رجوع به اصغا و اصغا کردن شود: نوح منصور کلمه ای بسمع قبول اصغا فرمود. (ترجمهء تاریخ یمینی ص79).
