«لغت نامه دهخدا»
[اِ] (ع مص) صفه(1) ساختن زین را. (منتهی الارب) (از اقرب الموارد) (قطر المحیط) (ناظم الاطباء). (1) - صُفّهء پالان و زین؛ چیزیست که بدان میان دو قربوس پوشیده شود. رجوع به صفه شود.