اصفهان

«لغت نامه دهخدا»

[اِ فَ] (اِ) یکی از چهار مقامهء اصلی موسیقی است دارای دو فرع، حسینی و نوا. نام پرده ای از دوازده پردهء موسیقی. نام پرده ای از موسیقی. (از لب الالباب و بهار عجم) (غیاث) (رشیدی). نام پرده ای از موسیقی و آنرا اصفهانک نیز خوانند :
مطرب در اصفهان چو سرود این غزل قبول
از جزر و مد نالهء او زنده رود شد.
قبول (از آنندراج).
نام نوایی. (مؤیدالفضلا) :
نوای مجلس ما را چو برکشد مطرب
گهی عراق زند گاهی اصفهان گیرد.حافظ.