اصفهانی

«لغت نامه دهخدا»

[اِ فَ] (اِخ)(1) ابوالثناء شمس الدین محمود. رجوع به ابوالثناء شود.
(1) - بجای شرح حال بزرگان اصفهان در قسمت اصفهان، گروهی از ناموران آن شهر ذیل اصبهانی و اصفهانی آمده است.