«لغت نامه دهخدا»
[اِ فَ بَ / بُ] (اِخ) شهریاربن دارا. حاکم جبال مازندران بود و در روزگار قیام الثائر بالله میزیست و با اصفهبد ابوالفضل محمد بستیز برخاست. وی پس از مرگ پدر خویش اصفهبد دارا سی وپنج سال فرمانروایی کرد و قابوس بن وشمگیر بمساعی وی حاکم گرگان را کشت اما سرانجام اصفهبد از موافقت با قابوس چشم پوشید و قابوس او را گرفت و چند گاهی زندانی کرد و آنگاه به کشتن وی فرمان داد و با درگذشت وی روزگار فرمانروایی طبقهء اول از ملوک باوند بسر آمد و این واقعه بسال 396 ه . ق. روی داد. رجوع به اصفهبد ابوالفضل محمد بن شهریار، و حیبب السیر چ خیام ج2 ص415 و 416 و 418 و معجم الانساب ج2 ص286 شود.