اصفهبد

«لغت نامه دهخدا»

[اِ فَ بَ / بُ] (اِخ) مرزبان بن رستم بن شروین پریم یا فریم. کتاب مرزبان نامه از زبان وحوش و طیور و انس و جن و شیاطین فراهم آوردهء اوست. اگر دانادلی، عاقلی از روی انصاف نه تقلید، معانی و غوامض و حکم و مواعظ آن کتاب بخواند و فهم کند خاک بر سر دانش بیدپای فیلسوف هند پاشد که کلیله و دمنه جمع کرد و بداند که بدین مجموع اعاجم را بر اهل هند و دیگر اقالیم چند درجه فخر و مرتبت است. و بنظم طبری او را دیوانیست که نیکی نامه میگویند، دستور نظم طبرستان است و ابراهیم معینی گوید:
چنین گُته دونای زرین کتاره
بنیکی نومه که شرجاد باره(1)
ابن پیری بپاچه اندوهن کاره
پیاچه کمارزم برده این یپاره(2).
(از تاریخ طبرستان ابن اسفندیار چ اقبال ص137). رجوع به مقدمهء مرزبان نامه به قلم قزوینی ص «ه» و سبک شناسی ج3 ص15 و فهرست تاریخ ادبیات صفا ج2 شود.
(1) - ن ل: یاره. پاره.
(2) - این مصراع از دو تا از نسخه ها ساقط است.