«لغت نامه دهخدا»
[اَ قَ] (ع ص) بی موی پیش سر. نعت مذکر است. مؤنث: صَقْحاء. ج، صُقْح. (از منتهی الارب) (ناظم الاطباء). اصلع. (اقرب الموارد) (قطر المحیط).
